Saturday, 28 January 2012

!!!HINDI zubaan islami tableeg ki ijaad aur Mughlo ki taameer!!!


yaqeenan mere virodhi meri is baat ko mazaak bataayege aur mere is lekh ko meri naa samjhi karaar dege, lekin ye ek sachchai hai aur sachaai ko sabooto ki jaroorat nahi hoti, kyoki haq-bar-haq hai
magar ek masla ye bhi hai ki sachchai ko pehchaanne waale aur sachchai ka saath dene waale bhi shaayad kuchchh gine chune hi log hai, isliye aaj mene kalam uthaai hai aur aaj mai mai aap sabko is sachchai se rubaru karaakar hi rahuga, 
ALLAH meri madad kare,,,,,,

sabse pehle me ye bataana chaahuga ki bhasa ya zubaan kise kehte hai,,

bhasa ya zubaan:- bolchaal ka vo takneeki dhaancha jiske jariye ham lafzo (shabdo) ko jodkar aapas me baate karte hai bhaasa ya zubaan kehlaata hai,,, 
jaise ki:-
zubaan ka jhagda bhi aham majmoon hai,
bhasa ka matbhed bhi mukhya vishay hai
language ka issue bhi main Subject hai
========================
ganda paani to baikaar cheez hai
ashudh jal to vyarth vastu hai
dirty water to useless thing hai
=================
ek aur misaal:-
=================
mai ye kitaab istemaal karta hu,
mai ye pustak pryog karta hu,
mai ye book use karta hu,
=================
yaha mene teen-teen line likhi hai pehli Zubaan-e-Hind HINDI (URDU) me, dusri devnaagri me aur teesri english me, aur ye line mene ye saabit karne ke liye likhi hai ki in teeno line me sirf lafzo ka her-fer kiya gaya hai lekin bunyaadi zabaan ek hi hai,
pehli line me arbi faarsi ke lafzo ka istemaal kiya gaya,
dusri line me sanskrat ke shabdo ka pryoog kiya gaya,
aur teesri line me english ke words ka use kiya gaya hai,
lekin in teeno line ka takneeki dhaancha ya bunyaadi zubaan ek hi hai, aur yahi vo bunyaadi zubaan hai jiski bunyaad saltanat kaal me islaami tableeg se jude logo aur shahanshaaho ne islaami tableeg ke liye rakhkhi, ya ham ye bhi keh sakte hai ki is zubaan ki bunyaad islaami tableeg aur musalman badshaaho ke darbaar me rakhi gayi, aur mughal kaal me iski mukammal taameer mughlo ne ki,
jihaa ye baat 100% sach hai, aur mai daave ke saath ye kehna chaahta hu ki koi bhi itihaas ka jankaar meri is baat ko jhutla nahi sakta, aur agar koi jhutlaana chaahta hai mera usse ek sawaal hai ki:-
jaahir hai ki isme pehli line Zubaan-e-Hind HINDI (URDU) me likhi gayi hai, lekin agar dusri line usi bunyaadi zubaan ki tarz par sanskirat shabdo ka istemaal karke naagri me likh lene se ye zubaan devnaagri ban gayi, to kya aap teesri line ko english zubaan kahoge???
yaqeenan teesri line ko english zubaan kaha jaana chaahiye, lekin nahi kaha jaata
kyoki angrejo ne musalmaano ko lootne tabaah karne ke baawajood bhi kabhi koi aisi chaal nahi chali jisse ve musalmano ke adab tehjeeb aur zubaan par kabza karte, ya yu kahe ki unki zubaan unka adab ya saahitya itna kamjor nahi tha ki unhe kisi ki zubaan par daanka daalne ki jaroorat pade, lekin sanatan-aaryo ne aisa kiya kyoki unka saahitya sirf aur sirf sanskirat tak hi simit tha, jo saltanat kaal aur mughal kaal me avdhi aur braz bhasa tak pahucha,
is ghinoni siyasat ka parda faash karne ke liye mai aap sab ko HINDUSTAN ke us gujre zamaane me lejaana chaahuga jaha se is bunyaadi zubaan ka agaaz huwa,,,
baat hai us waqt ki jab is desh par musalmaan shahanshaaho ki hukumat hui, to un sabhi shahanshaaho ne is desh ka naam HINDUSTAAN rakha, itihaas gawaah hai is baat ka ki musalmaan baadshaho ke aane se pehle is desh ka naam HINDUSTAN nahi tha, balki hamesha se chhoti-chhoti bahut si riyaaste thi, jinke naam bhi alag-alag the, yaani musalman shahanshaaho ne hi is desh ko HINDUSTAN naam diya, ab gaur karne waali baat hai ki in baadshaaho ki maadri zubaan faarsi thi, aur HINDUSTAN ke alag-alag hisso me alag-alag bhasaaye boli jati thi, jaise ki:- avdhi, panjabi, maithili, braz bhasa, bangali, tamil, gujraati, telgu, marathi vagaira-vagaira,,,,
us waqt hindustan me kai bhaasaye maujood thi magar ye bunyaadi zabaan unme se kisi bhaasa ka hissa nahi,,,
us waqt hindustaan me kai dharam maujood the lekin ye adab ye tehjeeb unme se kisi dharam kisi sampradaay ka hissa nahi siwaay musalmaano ko chhodkar,,,
ji haa ye 100% sach hai, aur mai yahi sachchaai aaj sabke saamne lana chaahta hu, agar aap itihaas ki un sabhi hastiyo par nazar daale jinhone apne kalam aur kalaam se adbi khidmaat di to aap dekhege ki aadi kaal se lekar 1857 tak is bunyaadi zaubaan ka istemaal jin logo ne bhi kiya vo kahi na kahi muslim culture se jude huve the, ji haa ye ek kadvi sachchai hai,
aur isse bhi badi sachchai ye hai ki is bunyaadi zubaan ki sang-e-bunyaad Hazrat Nijamuddin Auliya unke guru Baba Fareed Ganj-E-Shakar aur unke mureedo ne son 1260-1270 ke aas-paas rakhkhi,
iska saboot hai Hazrat Nizamuddin Auliya ke ek mureed Ameer Khusro ka kalaam jo aaj bhi asaani se kahi bhi padhne ko mil sakta hai, aur ye kalaam isi bunyaadi zubaan ki tarz par avdhi bhaasa ke shabdo ka istemaal karke Hazrat Nizamuddin Auliya ki tareef me likha gaya hai,
बहुत कठिन है डगर पनघट की।
कैसे मैं भर लाऊँ मधवा से मटकी
मेरे अच्छे निज़ाम पिया।
कैसे मैं भर लाऊँ मधवा से मटकी
ज़रा बोलो निज़ाम पिया।
पनिया भरन को मैं जो गई थी।
दौड़ झपट मोरी मटकी पटकी।
बहुत कठिन है डगर पनघट की।
खुसरो निज़ाम के बल-बल जाइए।
लाज राखे मेरे घूँघट पट की।
कैसे मैं भर लाऊँ मधवा से मटकी
बहुत कठिन है डगर पनघट की।
__________________________

आज रंग है ऐ माँ रंग है री, मेरे महबूब के घर रंग है री।
अरे अल्लाह तू है हर, मेरे महबूब के घर रंग है री।
______________________________________
ye dekhiye saboot, ye Ameer Khusro ka kalaam hai jo usi bunyaadi zubaan me avdhi ke shabdo ka istemaal karke likha gaya hai,,, theek usi tarah jis tarah mene upar teen-teen line likh kar dikhaai hai, 
yaha ye sabit hota hai ki is bunyaadi zubaan ki ijaad isi daur me inhi logo ne ki, lekin ab sawaal saamne aata hai ki is bunaadi zubaan ki jaroorat kyo padi?
aaiye is masle ko bhi samajhte hai,,,
kyoki is waqt tak tamaam musalmaan faarsi bolte the aur is desh me rehne waale tamaam gair-muslim alag-alag ilaako me boli jaane waali zubaane bolte the,
Hazrat Nizamuddin auliya aur unke mureedo ne musalmaano aur gair muslim ko najdeek laakar deen islam untak pahuchaane ke liye HINDI ya HINDVI naam se ek aisi bunyaadi zubaan izaad ki jisme agar faarsi ke lafz milaakar bola jaaye to faarsi bolne waale musalmaan is zubaan ko samajh lete the aur agar avdhi, braz ya sanskirat bhaasa ke shabd mila kar bola jaaye to faarsi aur is bunyaadi zubaan se anjaan tamaam gair muslim bhi ise samajh lete the, saltanat kaal me hi ye zubaan musalmano aur gair muslim ke beech ki kadi ban gayi, isi bunyaadi zubaan ki badaulat musalmano ne islaam ko gair muslim logo tak pahuchaaya, isi bunyaadi zubaan ke jariye Hindustaan me islaam faila, jo bhi gair-muslim islaam ko qubool karte vo is bunyaadi zubaan ko arbi-faarsi ke saath apnaa lete, aur is bunyaadi zubaan ko likhne ke liye  ( نستعلیق ) naam ki usi tehreer ka istemaal karte jis tehreer me faarsi likhi jaati hai, yaani us waqt delhi saltanat ka naam Hindustaan aur yaha par boli jaane waali zubaan ka naam HINDI rakhkha jaa chuka tha, is tarah ham keh sakte hai ki is waqt tak is desh me Hindustaan ke saath paida hui ek bunyaadi zubaan HINDI wajood me aachuki thi,

lekin jaise-jaise waqt aage badhta hai is bunyaadi zubaan HINDI ke banaane waale Hazrat Nizamuddin Auliya, unke ustaad Baba Fareed Ganj-e-Shakar, unke mureed Ameer Khusro aur Hazrat Nizamuddin Auliya sahab ke baaki mureed is dunya se rukhsat ho jaate hai, unke jaane ke baad bhi ye zubaan to tarakki karti hai lekin iska vo naam jo Hazrat Nizamuddin Auliya Sahab aur Ameer Khusro sahab ne ise diya tha vo badalte waqt me na jaane kaha kho jaata hai,
gujarte waqt ke saath-saath is bunyaadi zubaan ke kayi naam saamne aate hai,  jaise ki:-
zubaan-e-dehalvi, Khadi boli, rekhta, dakini, urdu-e-moalla, zubaan-e-urdu, aur zubaan-e-ahle-hind ya Zubaan-e-HIND wagerah wagerah,,,
mai ek baar fir usi baat par firse jor dena chaahuga ki 17 vi sadi tak ye bunyaadi zubaan un logo ki zubaan thi jo Hindustaan ke ek hisse se dusre hisse me jaa jaa kar deen-islaam failaa rahe the, Hindostaan ke alag-alag hisso me alag-alag bhaasaye thi, isliye ye islaam ko failaane waale Hindostaan ke jis hisse me jaate us jagah ki bhaasa ke lafzo ko is bunyaadi zubaan ke saath jodkar bolte, aisa karne se waha ke log bhi inki baatko samajh lete the aur inhe islaam ki baate unhe samjhaane me madad milti thi, jaisa ki aaj ke daur me kai islaamic jamaate misaal ke taur par tableeg jamaat , tableeg jamaat ke log bhi hindostaan ke tamaam alag-alag bhaasao waale hisse me aaj bhi jaate hai aur isi bunyaadi zubaan ka istemaal karke islam ko aam logo tak pahuchaate hai,
aur ab mai baat ko aage badhaate huwe bataana chaahuga ki yahi bunyaadi zubaan 17 vi sadi ke aakhir tak mughlo ki shaahi zubaan banjaati hai, isi daur me URDU naam ke saath is bunyaadi zubaan ki taameer mukammal hoti hai, 
yaani mughal kaal me is zubaan ko mughlo ke apna lene ke baad is had tak tameer kiya jaata hai ki ye zubaan hindustaan ki shaahi zubaan ban jaati hai, shaahi darbaar ki zubaan ban jaati hai, yaha tak ki khud shahanshaah is bunyaadi zubaan me apne kalaam pais karte hai,,
isliye ye kehna galat nahi hai ki Hazrat Nijamuddin Auliya unke guru Baba Fareed Ganj-E-Shakar aur unke mureedo ne is bunyaadi zubaan ki sang-e-bunyaad rakhkhi aur mughlo ne is ki tameer mukammal ki,
mughal kaal me ye zubaan ek mukammal zubaan ke wajood me us waqt aati hai jab iski pahunch mughlo ke shaahi darbaar tak ho jaati hai, ji haa peer fakeero aur tableegi logo ki is bunyaadi zubaan se mughal shahanshah bhi itne mutassir hote hai ki faarsi ko chhodkar is bunyaadi zubaan ko shaahi zubaan qubool karte hai, shaahi darbaar tak pahuchne ke baad is zubaan ki adbi tarakki badi teji se hoti hai aur jald hi ye bunyaadi zubaan yaani hindi yaani rekhta yaani khadi boli yaani zubaan-e-dehalvi yaa aajtak ke mashahoor naam yaani URDU Hindustaan ke tamaam shaayro aur lekhako ki adbi (sahityak) zubaan ban jaati hai, mughal kaal ke aakhri daur aane tak ye zubaan tableegiyo, peer-fakeero, musalmaano aur mughalo tak simti naa rehkar tamaam Hindustaan me boli aur samjhi jaane lagti hai, is daur tak ye ek aam insaan ki zubaan ban jaati hai,
aage mai ye kehna chaahuga ki mughal kaal me ye zubaan hindustaan ki shaahi zubaan bani, ye is zubaan ki bahut badi khuskismati thi, lekin bad-naseebi bhi abhi is zubaan ke saath judi thi, aur vo bad-naseebi ye thi ki jo HINDI naam Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer khushro ne ise diya tha vo waqt ke thapedo me kahi kho jaata hai, aur ek aisa naam jo is zubaan ko naam se bhi gareeb aur laachaar dikhaata hai, is zubaan par thop diya jaata hai, yaani tuti-futi zubaan, yaani bikhri hui zubaan, yaani lashkar jaisi, yaani URDU,
khair jaane do kyoki ye sab jo bhi huwa vo kisi ke jariye is zubaan ke liye buraa chaah kar iske saath saajish karne se nahi huwa, is waqt tak is zubaan ko HINDI naam ki jagah urdu naam diya jaana mahaz ek naasamjhi ya ittefaaq tha saajish nahi, is ittefaak ya naa-samjhi ka hi sanatan-aarya faayda uthaate hai,
ia tarah is zubaan ke saath saajish to 1890 ke aas-paas us waqt hoti hai jab naagri lipi me likh kar ise devnagar ki zubaan ghosit kiya jaata hai, 
ji haa Hazrat Nizamuddin Auliya jaise peer fakeero aur tableegiyo ki is bunyaadi zubaan HINDI ke saath ye sabse badi saajish thi, aur ye saajish ki thi sanatan-aaryo ne,
ye baat 100% sachch hai, ek haqeeqat hai aur iska saboot hai hamara itihaas, baishak taareekh gawaah hai is ki,,, aur raha sawaal saabit karne ka, to kasam parwardigaar ki ALLAH ke karam se aaj mai ye saabit karke hi rahuga,
sabse pehle mai bataana chaahuga ki devnagar kaashi yaani banaras ko kaha jaata hai, aur devnaagri us tehreer (lipi) ko kaha jaata hai jo sanskirat likhne me istemaal hoti hai,
ab yaha mai ye sawaal sabke saamne laana chaahta hu ki devnagar aur devnaagri ka rishta kyaa hai?
kyaa sach-much ye tehreer (lipi) devnagar ki ijaad hai?
jawaab hai hargij nahi,
kyoki hajaaro saal pehle vedik kaal me vedo ke likhne waalo ne is tehreer (lipi) ko ijaad kiya, ye baat sab jaante hai, haa ye baat gaur karne waali hai ki us waqt aur hajaaro saal baad 18 sadi tak is tehreer (lipi) ko brahmmi lipi kaha jata raha, lekin 1857 ke baad is desh se musalmaano ki huqumat khatam hone ke baad son 1870-1880 ke aas-paas is desh Hindustaan aur iski zubaan Zubaan-e-Hind HINDI ka bhagwakaran karne ki saajishe suru ho jaati hai, 
aur isi saajish ke tahat brahammi lipi ko devnaagri naam se prayojit kiya jaata hai, fir us bunyaadi zubaan ko jise Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khusro ne ijaad kiya aur mughlo ne  mukammal tameer kiya aur sajaaya, usi zubaan ka bhagwa karan karne ke liye us bunyaadi zubaan ko is tehreer (lipi) me likh kar ise devnagar ki zubaan batakar paish kiya jaata hai, aur is saajish ko naam diya jaata hai Devnaagri  HINDI ka aur ye sab 1893 ke baad hota hai,
yaha par mai ye kehna chaahuga ki 1893 ke baad saazisho ke tahat ahle-HIND ki zubaan Zubaan-e-Hind-HINDI (URDU) ko sanskirat ke lafzo ke saath likh kar uska bhagwa karan karne ke liye ek naye naam yaani devnaagri HINDI bataa kar paish kiya jaata hai,
lekin kya sach-much Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khusro ki ijaad ki hui ye zubaan devnagar me paida hui ya devnagar me kabhi ye zubaan musalmaano ko chhod aam insaan ki zubaan ya adbi (sahityik ) zubaan rahi hai, aaiye gaur kare,,,
mai shuru karta hu aadi kaal se,,,
aadi kaal son. 1400 se pehle ke waqt ko kaha jaata hai, musalmaan sufi-santo se pehle kavi Chandrbardai is daur ke aise kavi hai jinhe devnaagri HINDI saahitya me shaamil kiya gaya hai, ab yaha mai ye sawaal uthaana chaahuga ki kavi chandrbardaai ko devnaagri Hindi saahitya me shaamil karne ke peechhe kyaa maksad chhupa hai?
kyaa sachch-much kavi Chandrbardaai ka kalaam HINDI zubaan me likha gaya hai?
aaiye gaur kare,,, aur dekhe kavi chandrbardaai ka ye kalaam,,,  
रघुनाथनचरित हनुमंतकृत भूप भोज उद्धरिय जिमि ।
पृथिराजसुजस कवि चंद कृत चंदनंद उद्धरिय तिमि ।।
is kalaam ko sunkar kar to koi anpadh-jaahil bhi ye bata dega ki ye HINDI nahi hai, lekin jara sochiye ki devnaagri Hindi saahitya likhne waale mahaan vidvaano ke dimaag ko kyaa ho gaya hai jo ve is kalaam ki Zubaan ko devnaagri HINDI batate hai,,,
kavi chandarbardaai ke kalaam ki zubaan ko HINDI kehna inke dimaag ki kami nahi balki inke dimaag ki saajish hai, aur is saajish ke peechhe inka maksad hai, devnaari HINDI zubaan ko Hazrat Nizamuddin Auliya, Ameer Khushro aur baaki tableegiyo se pehle paida hui zubaan saabit karna, sirf aur sirf is maksad ke liye ye jhoot ka pulinda baandha gaya hai,
yaha ye saabit ho jaata hai ki is dur me Hazrat Nizamuddin Auliya, Baba Fareed Ganj-E-Shakar aur Ameer Khusro, aur baaki ve tamaam musalmaan sufi-sant ya peer-fakeer jo islaami tableeg se jude the sirf aur sirf unke kalaam me ye bunyaadi zubaan dekhne ko milti hai, 
sirf aadi kaal naam ka ye daur hi sanatan-aaryo ki is saajish ka parda faash karne ke liye kaafi hai, kyoki sanatan-aaryo ne devnaagri HINDI saahitya ke itihaas me is daur ko bhi saamil kiya hai, aur Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki Bunyaadi Zubaan ko sajish ke tahat devnaagri bataaya hai,
ab ye sawaal saamne aata hai ki
kyaa Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer khushro devnagar se ye zubaan seekh kar aaye ya devnagar ne ye zubaan Ameer Khushro se seekhi?
itihaas gawaah hai 18 vi sadi tak devnagar me avdhi jubaan hi boli jaati thi tulsi daas ke son-1650 ke aas-pas likhe huve kalaam me bhi is bunyaadi zubaan ka koi naamo nishaan nahi kyoki tulsi daas ka kalaam puri tarah se avdhi bhaasa me hi likha gaya hai, aur iska saboot hai tulsi daas ka hi ye kalaam:-
आखर मधुर मनोहर दोऊ. बरन बिलोचन जन जिय जोऊ ..
सुमिरत सुलभ सुखद सब काहू. लोक लाहु परलोक निबाहू ..
कहत सुनत सुमिरत सुठि नीके. राम लखन सम प्रिय तुलसी के ..
yaha par mai ye bataana chaahuga ki 17 vi sadi tak kaashi yaani devnagri me is bunyaadi zubaan ka koi namonisha nahi tha, iska saboot tulsi daas ka kalaam hai, beshak tulshi daas ka kalaam is bunyaadi zubaan me likha huva nahi hai, aur Tulshi daas ka kalaam ye bhi saabit karta hai ki us waqt tak devnagar (kaashi) me gair muslimo me ye bunyaadi zubaan nahi boli jaati thi,
yaha par ye baat saabit hoti hai ki 18 vi sadi tak devnagar yaani kaashi me sanskirat aur avdhi ka hi bol-baala tha,
aaiye ab dekhe ki kyaa us daur me Hindostaan me kisi aur jagah ye zubaan gair muslimo ki zubaan thi ya nahi,,, to mai bataana chaahuga ki,,,
tulshi daas bhakti kaal ke kavi hai aur bhakti kaal bhi devnaagri Hindi sahitya me bada aham makaam rakhta hai, is daur ke kaviyo me tulshi daas ke alaava malik muhammad jaaysi, kabeer daas aur surdaas ka naam aham hai, ab dekhne waali baat ye hai ki kiya inlogo ka kalaam me us bunyaadi zubaan HINDI ki jhalak dikhaai deti hai jo is waqt tak musalmaano ki aam zubaan ban gayi thi,
yaha par mai kabeer daas aur malik muhammad jaaysi ko nazar andaaj karne ki himaayat krunga kyoki ye baat mai pehle hi keh chuka hu ki ye bunyaadi zubaan HINDI us daur me sirf un logo ke kalaam me milti hai jo yaa to musalmaan hai ya kahi na kahi islami tableeg ya islami tehzeeb se jude huwe hai, ab bache surdaas to ye dekho surdaas ka kalam:-
जसोदा कहां लौं कीजै कानि।
दिन प्रति कैसे सही जाति है दूध-दही की हानि॥
अपने या बालक की करनी जो तुम देखौ आनि।
गोरस खा ढूंढ़ि सब बासन भली परी यह बानि॥
मैं अपने मण-दिर के कोनैं माखन राख्यौ जानि।
सो जा तुम्हारे लरिका लोनों है पहिचानि॥
बूझी ग्वालिनि घर में आयौ नैकु व संका मानि।
सूर स्याम तब उत्तर बनायौ चींटी काढ़त पानि॥१५॥
surdaas ke kalaam ko dekhkar ye baat saamne aati hai ki surdaas ka kalam braz bhaasa me likha gaya hai, isse ye saabit hota hai ki 17 vi sadi tak devnagar to kyaa balki tamaam hindustaan me sirf musalmaano aur islaami tehzeeb se jude logo me hi is Bunyaadi Zubaan HINDI ka istemaal hota tha, aur gair muslim me 18 vi sadi tak is tamaam ilaake me avdhi aur braz bhaasa ka hi istemaal hota raha, 
lekin Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki is bunyaadi zubaan HINDI ne logo ke dilo par kuchh aisa asar kiya ki delhi, U. P. aur uske aaspaas boli jaane waali avdhi aur braz bhaasa lagbhag gaayab hogayi, aur Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki is bunyaadi zubaan HINDI is tamaam ilaake par chhaa gayi,
fir Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki is bunyaadi zubaan HINDI ke Mughlo ki shaahi zubaan banne aur Angrejo ke is zubaan ko tarjeeh dene ke baad is ilaake ke tamaam gair muslim logo ne bhi is zubaan ko apna liya,
ye daur 1857 ke aas paas ke aas-paas ka daur tha jab Hindustaan me pehli jang-e-ajaadi ladi gayi, is pehli jang-e-ajaadi me is bunyaadi zubaan ko sabse jiyaada maqbooliyat mili kyoki ajaadi ke parwaane Hindustaan ke alag-alag hisso ke aur alag-alag bhaasa ke hote the, tab ve isi bunyaadi zubaan ko apni-apni bhaasa ke lafzo ke saath milakar bolte aur aapas me baate karte the, is tarah is jang-e-ajaadi ne Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki is zubaan ko tamaam gair muslimo me bhi mashahoor kar diya,
sirf gair muslim awaam hi nahi balki us daur ke bade bade neta bhi apni maadri zubaan ko chhodkar is bunyaadi zubaan HINDI ko apnaane lage in netaao me sabse badi mishaal khud mahatma Gandhi ki hai, unhone gujraat ka hone ke baawjood gujraati ko chhod Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki is bunyaadi zubaan HINDI ko tarjeeh di,
dheere-dheere waqt beet raha tha ab hamaari pyaari HINDI apne shabaab par thi, lekin 1890 ke aaspaas is zubaan ke peechhe kuchhe aise log pad gaye jinho ne ise loot kar ise apni jaageer batana shuru kar diya, aur iska bhagwakaran karne lage,
ji haa son 1880 - 1890 ke baad isi zubaan ko devnaagri tehreer me likh kar ise devnaagri bataakar iska bhagvakaran kiya jaane laga, aur iska bhagwakaran karne waalo me sabse aham naam Devki Nandan Khatri, Shyaam Shundar Daas, Raam Chandar Shukl aur Madan Mohan Maalviya hai, aur baaki kai neta,
ji haa yahi ve kuchh aham naam hai jinho ne is saajish ko anjaam diya,
aur ye saajish kuchh yu thi:-
us daur me tableegiyo ki zubaan Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki HINDI delhi se baahar aakar tamaam Hindustaan par chhaa chuki thi, yaa ye kehna munaasib hoga ki is waqt tak Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki ye bunyaadi zubaan Hindustaan ki pehchaan ban chuki thi,tamaam Hindostaan ke alag-alag bhaasa aur alag-alag jaati ke log is bunyaadi zubaan ke jariye aise jud gaye the jaise ek dhaage me dalkar maala ke moti ek dusre se jud jaate hai,
lekin ab baadshaahi ka daur khatam ho chuka tha, aur siyaasat ka daur shuru ho gaya tha, aur ye siyaasat thi Hindustaan ko haasil karne ki, is desh ko haasil karne ke liye do daawedaar the, ek taraf musalmaan aur dusri taraf sanatan-aarya, hindostaan ki awaam par zubaani, adbi aur majhabi pakad ke maamle me dono daawedaaro ki apni apni kamjoriya thi, jaise ki:- 

hindustaan ki awaam par musalmaano ki adbi aur zubaani pakad majboot thi lekin majhabi pakad kamjor thi
aur sanatan-aaryo ki awaam par majhabi pakad majboot thi lekin adbi aur zubaani pakad naa ke barabar thi,

musalmaano ki Hindustaan ki awaam par Zubaani aur adbi pakad bahut majboot thi kyoki saara Hindutaan musalmaano ki zubaan bolne laga tha, lekin musalmaano ki awaam par majhabi pakad kamjor thi kyoki yaha ke log murti puja karte the aur musalmaan murti puja ke khilaaf the,
sanatan-aaryo ki Hindustaan ki awaam par majhabi pakad majboot thi kyoki ye murti pujak the lekin inki zubaani aur adbi pakad kamjor thi kyoki inki adbi zubaan sanskirat thi aur ye hindustaan me us waqt kahi bhi nahi boli jaati thi,
is tarah siyaasat ke is daur me Hindustaan par huqumat karne ke liye sanatan-aarya ek nayi chaal chalte hai, chaal thi musalmaano ki us bunyaadi zubaan ko apni zubaan bataakar kabjaa karna jise musalmaano ke saath-saath tamaam Hindustaan bolta tha, ab ek fareb ka jaal failaakar is zubaan ko devnagar ki jubaan saabit karne ki koshis ki jaati hai aur ye fareb ka jaal tha naagri (lipi), ji haa ye vo tehreer hai jo sadiyo se brahmmi lipi ke naam se maujood thi lekin is daur me bhi Hindustaaniyo ke liye ajnabi jaisi thi, sanatan-aarya devnagar me is tehreer (lipi) ka prachaar kar rahe the, is tehreer (lipi) ko Hindostaan me failaane ke liye pehle to sanatan-aaryo ne Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki is bunyaadi zubaan ko naagri tehreer me likha shuru kiya aur fir is bunyaadi Zubaan ko sanskirat ke lafzo ke saath likh kar ise devnagar ki zubaan bataane lage,
ye waqt tha son 1890 ke aas-paas ka, aur iska saboot hai Devki Nandan Khatri ka likha vo upanyaas jiska naam hai Chandrakaanta, jo sanskirat aur Hindustaani lafzo ko saath milaakar baishak isi zubaan me likha gaya hai, yaha par mai ye bhi bataana chaahunga ki Devki Nandan Khatri Urdu aur Farsi se padhe the, isliye ve is bunyaadi zubaan ke bahut umda jaankaar the, yahi wajah thi jo unhone naagri tehreer (lipi) me is zubaan ko itni khoobsurti se likha, ye pehla waaqya tha jab is bunyaadi zubaan ko naagri tehreer me likha gaya tha, is ke baad se hi ye silsila chalaa,
lekin is waqt tak naagri mahaz ek tehreer (lipi) thi koi zubaan (bhaasa)nahi thi, us waqt tak naagri ke saath HINDI lafz nahi zuda tha, iskaa saboot hai naagri prachaarni sabhaa, jise 1893 me shyaam sundar daas aur unke saathiyo ne is tehreer jiska naam us waqt tak naagri hi tha, ko mashahoor karne ke liye banaaya tha,
yahaa par mai ye bataana chaahunga ki iska naam devnaagri bhi baad me rakhkha gaya us waqt tak is tehreer ka naam sirf aur sirf naagri tha,
naagri lafz naagar lafz se bana hai, naagar bhrahman ko kaha jaata tha aur bhrahmano ki tehreer (lipi) hone ki wajah se is tehreer ko naagri kaha jaata tha aur devnagar kaashi ko kaha jaata tha, devnagar aur devnaagri ka koi rishta nahi tha ye mai pehle hi saabit kar chuka hu,
devnagar ke saath naagri lafz ko isi saajish ke tahat joda gaya tha, yaani son 1893 tak jab shyaam sunadar daas aur unke saathiyo ne is tehreer (lipi) ko failaane ke liye naagri prachaarni sabha naam se ye tanzeem banaai thi us waqt tak bhi iska naam sirf naagri hi thaa,
fir Madan Mohan maalviya, baaki netaao, shayaam shundar daas, devki nandan khatri aur ram chandar shukl jaise kai adeebo ki siyaasi chaalo ke jariye Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki zubaan HINDI aur musalmaan shahanshaaho ke watan Hindustaan aur faarsi lafz HINDU ka bhagwakaran karne ke liye ek saajish ke tahat naagri (lipi) ko devnagar se jodkar devnaagri lipi kaha jaane laga,
aur Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki HINDI ko bhi devnaagri se jodkar devnaagri hindi kehna shuru kiya, fir Hazrat Nizamuddin Auliya aur Ameer Khushro ki usi zubaan ko sanskirat ke lafzo ke saath likhkar sanskirat se devnagar me paida hui zubaan bataaya jaane laga, jabki hakeekat ye hai ki us daur to kyaa balki kabhi bhi devnagar me ye zubaan nahi boli gayi,

Isi daur me aur bhi kai aisi chaale chali gayi jinke jariye lafz HINDI, HINDU aur HINDUSTAN ka bhagwakaran kiya gaya, jaise ki HINDU lafz ko sanatan dharam se joda gaya jisse HINDUSTAN unke baap ki jaageer lagne lage kyoki HINDUSTAN lafz HINDU lafz ki bunyaad par bana hai, isliye HINDU lafz ka bhagwakaran kiya gaya jisse HINDUSTAN khud ba khud bhagwa desh dikhne laga,  
Ye sabhi chaale is watan me Musalmaano ko kamjor karne ke liye chali gayi, aur ye chaale kaamyaab tab hui jab musalmaan in chaalo ko nahi samajh paaye aur sanatan-aaryo ne HINDI, HINDU aur HINDUSTAN jaise lafzo ka bhagwakaran karke musalmaano ke watan, milkiyat, zameen, yaha tak ki zubaan aur tehzeeb bhi kabja kar liya,
ab aap gaur kare ki Hindustan me Musalmano ko lootne waalo ka jikr ho to do naam hi saamne aayenge pehla naam hai angrej aur dusra naam sanatan-aarya
angrej jab Hindustaan me aaye us waqt Hindustaan me musalmaano ki huqumat thi, angrejo ne musalmaano se badshaahi chheeni, katal kiya, khoon bahaya, milkiyat par kabja kiya, daulat chheeni,musalmaano ko har tarah se tbaah-o-barbaad kardiya, itna sab hone ke baawajood bhi musalmaano ki zubaan, adab aur tehjeeb salaamat thi,
kyoki angrejo ne musalmaano ko lootne tabaah karne ke baawajood bhi kabhi koi aisi chaal nahi chali jisse ve musalmano ke adab tehjeeb aur zubaan par kabza karte, ya yu kahe ki unki zubaan unka adab ya saahitya itna kamjor nahi tha ki unhe kisi ki zubaan par daanka daalne ki jaroorat pade, lekin sanatan-aaryo ne aisa kiya kyoki unka saahitya sirf aur sirf sanskirat tak hi simit tha, jo saltanat kaal aur mughal kaal me avdhi aur braz bhasa tak pahucha, 1857 me musalmaano ki hukoomat khatam ho gayi, lekin is waqt tak saara Hindustaan musalmaano ki zubaan bolne laga tha, sanaatan-aarya taadad me kam zubaan me juda juda lekin saajish aur siyaasat ke jor par hukoomat ka khaab dekhte hai,
Fir chaalbaazi se HINDI, HINDU aur HINDUSTAN jaise faarsi lafzo ka bhagwakaran karte hai aur tamaam logo ko is fareb me uljha dete hai,
Lekin jhoot aur fareb sachchaai ko mitaane ki chaahe laakh koshis kare nahi mitaa sakte, kyoki sachchaai suraj jaisi vo shamsheer hai jo ugne se pehle andhere ko cheerkar fana kar deti hai,
Aur kasam parwardigaar ki usi shamsheer se fareb ke is jaal ko mai mita kar hi rahunga,,, inashaALLAH,,,

aakhir me mai yahi kehna chaahunga ki mere is article se ye saabit ho chuka hai ki devnagar yaani kaashi ki zubaan hindi nahi thi 18 vi sadi tak vaha sirf aur sirf sanskirat aur avdhi ka bol baala tha,,,
lekin HINDI hamesha se musalmaano ki zubaan thi, musalmaano ki zubaan hai aur musalmaano ki zubaan rahegi,,, inshaALLAH


Watan hai mera HINDUSTAN zubaan HINDI hai!!!
Khayaal-o-dil ka har saaz-o-samaan hindi hai!!!
Basi hai mere zehen me jigar me rag rag me,,,
Juda na hogi ye is dil ki jaan HINDI hai!!!
Nizamuddin aur Khushro ka adab hai ye zuban,,,
Mushq-tehzeeb ye mughlo ki aan HINDI hai!!!
Hui hai daur-e-khiza me ye siyasat ka sikaar,,,
Bani tableeg se sach hai ye shaan-e-HINDI hai!!!
Judi hai katro ke tarha ye shahad ke jaise,,,
Shahad se meethi ye misri zubaan HINDI hai!!!
Diya na hamne sahi naam aur kaha URDU,,,
khuda gawah ye haqeeqi zubaan HINDI hai!!!
nahi hai bikhri ab AFROZ ye lashkar jaisi,,,
kaho na URDU mukammal zubaan HINDI hai!!!
Zubaan-e-Hind Hindi (Urdu) ko mera ek chhota sa nazraana,,,

6 comments:

  1. Subhanalllah bahot mehnat ki hai aapne bhai Naseem sahab .... padh kar bht khushi hui ... itni sari khaas jaankari colllect karne aur share karne ke tahe dil se shukriya ......

    mujhe ummid hai baaqi log bhi isko padh kar jaankari hasil karenge

    ReplyDelete
  2. matherchod gaandu galatfehmi mat paal
    tere mohammed se pahle koi islam na tha ....... tum sab behkawe me jee rahe ho bhosdi walo

    ReplyDelete
  3. I have attached my resume and details of my research work..
    I have dedicated my whole life in the research of famous Sufi Poet, Historian, Philosopher, Linguistic, Polyglot, Lexicographer, Astronomer, Astrologer, Mathematician, Librarian, Military Man, Yunani Medicene expert or Hakim and Musician Amir Khusro since past 14 years. I have collected around 1000 Rare and Antique Books on and of Amir Khusro from 19th Century. Around 3000 Audio-Video recordings of the Music and Documentry Films of Amir Khusro in 100 Gramophone Records, 100 Audio-Video Cassettes, 200 Vcd's and Dvd's, Digitized copies of around 100 Paintings of and on Amir Khusro. I am also trying to enter my name in The Gunnies Books of World Records. I am writing 35 Ph.D. Thesis level books on Amir Khusro. I am also rewriting the History of Hindavi or Hindi Literature in the context of Amir Khusro named." Hindi Sahitya Ka Khusravi Itihas." and"Hzt. Amir Khusro Ka Hindustani Sangeet Mein Yogdaan." Lok Sabha T.V channel of Govt of India recently made a Documentary Film on my life and research. I am also trying to bring all the Persian works of Amir Khusro in English, Hindi and Urdu through translations.

    I hope you will like my extremely Unique, Rare and Important Passion and Research on Amir Khusro.Dehlavi or Balkhi.

    Thanking You

    Pradeep Sharma Khusro Nizami Chishti Dehlavi Khusravi
    Long Live Hindu-Muslim Unity
    Ph - 9711247587, 9868601317.
    Email - ragdarpan@gmail.com

    ReplyDelete
  4. I have attached my resume and details of my research work..
    I have dedicated my whole life in the research of famous Sufi Poet, Historian, Philosopher, Linguistic, Polyglot, Lexicographer, Astronomer, Astrologer, Mathematician, Librarian, Military Man, Yunani Medicene expert or Hakim and Musician Amir Khusro since past 14 years. I have collected around 1000 Rare and Antique Books on and of Amir Khusro from 19th Century. Around 3000 Audio-Video recordings of the Music and Documentry Films of Amir Khusro in 100 Gramophone Records, 100 Audio-Video Cassettes, 200 Vcd's and Dvd's, Digitized copies of around 100 Paintings of and on Amir Khusro. I am also trying to enter my name in The Gunnies Books of World Records. I am writing 35 Ph.D. Thesis level books on Amir Khusro. I am also rewriting the History of Hindavi or Hindi Literature in the context of Amir Khusro named." Hindi Sahitya Ka Khusravi Itihas." and"Hzt. Amir Khusro Ka Hindustani Sangeet Mein Yogdaan." Lok Sabha T.V channel of Govt of India recently made a Documentary Film on my life and research. I am also trying to bring all the Persian works of Amir Khusro in English, Hindi and Urdu through translations.

    I hope you will like my extremely Unique, Rare and Important Passion and Research on Amir Khusro.Dehlavi or Balkhi.

    Thanking You

    Pradeep Sharma Khusro Nizami Chishti Dehlavi Khusravi
    Long Live Hindu-Muslim Unity
    Ph - 9711247587, 9868601317.
    Email - ragdarpan@gmail.com

    ReplyDelete